تغییر الگوی رشد مجموعه درمانهای ارتودنسی با هدف اصلاح اختلالات فکی درسنین رشد کودک است. مهمترین درمانهای ارتودنسی که تحت عنوان درمانهای تغییر الگوی رشد طبقه بندی می شوند را می توان به طریق زیر طیقه بندی کرد:

درمان های فیس ماسک با هدف افزایش رشد فک بالا

هدف این درمان تغییر الگوی رشد در بیمارانی است که مشکل آنها جلو بودن فک پایین و عقب بودن فک بالاست. در موارد خفیف این مشکل و بخصوص در بیمارانی که فاقد سابقه خانوادگی این مشکل در بستگان نزدیک هستند این درمان با موفقیت بالایی همراه است. موفقیت این درمان تا حد زیادی وابسته به همکاری بیمار در استفاده از دستگاه تجویز شده است. حتی در موارد موفق درمان امکان عود در حوالی سنین بلوغ وجود دارد. با کاربرد مینی اسکرو در برخی بیماران امکان کاربرد دستگاههای ساده تر ارتودنسی نیز فراهم شده است. سن شروع این درمان در حدود ۸-۷ سالگی و همزمان با رویش دندانهای دایمی در جلوی فک است.

درمان های هدگیر با هدف کنترل رشد فک بالا

ممانعت از رشد فک بالا در بیمارانی که صورت بلند دارند و یا فک پایین عقب رفته دارند به کار می رود. کاربرد این وسیله از موضوعات تخصصی ارتودنسی است و زمانبندی درمانی خاصی دارد. در موارد صورت بلند و کشیده ممکن است درمان و فاز نگهداری نتایج درمان چند سال به طول انجامد. زمان شروع درمان بستگی به ماهیت مشکل از اوایل سنین دبستان تا اواخر آن ممکن است متغیر باشد. برخی از بیماران با این مشکل ممکن است مشکلات تنفسی هم داشته باشند و همکاری متخصص ارتودنسی و متخصص گوش و حلق و بینی لازم باشد.

درمان های فانکشنال با  افزایش رشد فک پایین

تغییر الگوی رشد با درمانهای فانکشنال معمولا با هدف تشویق رشد فک پایین انجام می گیرد. در بیماران با مشکل عقب بودن فک پایین (کوچک بودن فک پایین)  این درمانها تاثیر قابل ملاحظه ای در زیبایی صورت داشته و در مواردی نیاز به جراحی در آینده را از بین می برد. سن شروع درمان یک یا دو سال قبل از بلوغ بوده و اثر درمان بعد از بلوغ ناچیز است. همکاری بیمار در استفاده از دستکاه فانکشنال در موفقیت درمان بسیار مهم است.